Prokurator Generalny: Skarga nadzwyczajna w sprawie zadośćuczynienia

0
178

Prokurator Generalny skierował kolejną skargę nadzwyczajną do Sądu Najwyższego. Dotyczy ona wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 19 grudnia 2013 roku w sprawie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze skutkami zarażenia powódki wirusem HCV i HBV.

Poszkodowana chorowała na białaczkę szpikową. Jako 10-letnia dziewczynka podczas leczenia w 1992 roku w publicznej placówce medycznej została zarażona wirusami zapalenia wątroby typu B i C. W związku z zakażeniem narastały u niej objawy kojarzone z wczesną marskością wątroby. 25 października 2006 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie (SA) zasądził od Skarbu Państwa-Ministra Zdrowia (SP) na rzecz poszkodowanej kwotę 15 tys. zł z odsetkami oraz ustalił, że pozwany będzie ponosić odpowiedzialność za skutki zakażenia mogące ujawnić się w przyszłości. W 2010 r. stwierdzono u poszkodowanej marskość wątroby. W związku z pogarszającym się stanem zdrowia chorej konieczna okazała się transplantacja, która przeprowadzono w 2012 r.

W kolejnej sprawie wytoczonej przez poszkodowaną wyrokiem z 22 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie (SO) zasądził od SP na rzecz powódki 100 tys. zł z odsetkami oraz miesięczną rentę w wysokości 1800 złotych. Sąd przyjął, że potrzebę dokonania transplantacji wątroby należy traktować jako ujawnienie nowej krzywdy, a nie tylko pogorszenie się stanu zdrowia w stosunku do uwzględnionego w wyroku z 2006 r. Stwierdził także, że dzięki transplantacji sytuacja życiowa poszkodowanej i jej perspektywy na przyszłość znacznie się polepszyły. Kwota 100 tys. zł była według SO odpowiednia do zadośćuczynienia za doznaną szkodę. Sąd orzekł również, że cierpienia powódki po wydaniu wyroku z 2006 r. nie były jej nową krzywdą i co za tym idzie nie zasądził z ich tytułu zadośćuczynienia.

Poszkodowana wniosła apelację od wyroku SO, w której zarzuciła naruszenie art. 445 par. 1 kodeksu cywilnego poprzez zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie nieodpowiedniej w stosunku do doznanej przez nią krzywdy, w tym cierpień fizycznych i psychicznych. Powódka wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na jej rzecz kwoty 300 tysięcy złotych. Apelację od wyroku wniósł także SP. Wyrokiem z 19 grudnia 2013 r. obie apelacje zostały oddalone przez SA w Szczecinie.

Poszkodowana wniosła skargę kasacyjną, jednak 30 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie odrzucił ją z uwagi na nieuiszczenie opłaty sądowej.

Z rozstrzygnięciem SA w Szczecinie nie zgodził się Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny. Działając z jego upoważnienia, skargę nadzwyczajną do SN złożył prokurator Robert Hernand – zastępca Prokuratora Generalnego (PG). Zarzucił orzeczeniu naruszenie zasad wolności i praw człowieka zapisanych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, rażące naruszenie art. 445 par. 1 k.c. regulującego zasady przyznawania zadośćuczynienia, a także oczywistą sprzeczność ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.

W ocenie zastępcy PG kwestionowany wyrok narusza konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa prawa, w szczególności w aspekcie sprawiedliwego traktowania przez władze publiczne. Z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego wynika, że dla zapewnienia sprawiedliwego traktowania obywateli konieczne jest uwzględnienie przesłanek materialnych, które zapewniają równy udział jednostek w dostępie do równego z innymi udziału w życiu społecznym. W skardze podkreślono, że powódka w okresie między lipcem 2008 r. a lipcem 2013 r. została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz stale ponosiła i ponosi wysokie koszty związane z leczeniem w kwocie 600 zł miesięcznie. Cierpiała także na zaburzenia adaptacyjne w postaci problemów ze snem, stale obniżonym nastrojem i frustracją związaną z niemożnością planowania swojego życia.

W skardze nadzwyczajnej zastępca PG wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i zasądzenie na rzecz powódki 300 tys. zł tytułem zadośćuczynienia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania SA w Szczecinie.

Podstawa prawna: art. 89 par. 1 i 2 i 3 w zw. z art. 115 par. 1 i 1a ustawy z 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym.

(AM, źródło: Prokuratura Krajowa)

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here